باید در زمان حال زندگی کرد!

اغلب انسانها چنان غرق گذشته و نگران آینده هستند که زمان حال را فراموش می کنند.  البته زندگی ما به طریقی به گذشته متصل است، چه گذشته خوب باشد و چه بد.  اما گذشته دیگر وجود ندارد و آینده هم پدیده ای است نا معلوم.  بنا براین این زمان حال است که در اختیار ماست و باید حداکثر بهره جوئی را از به عمل آوریم.
درباره ی گذشته فکر کردن در صورتی مفید است که بتوانیم از آن درسها و تجاربی کسب کنیم و این تجارب را در حال و آینده مورد استفاده قرار دهیم.  گاهی اوقات اتفاقات گذشته و فکر درباره آنها فکر انسان را چنان بخود مشغول می کند که گویی آنها در زمان حال اتفاق افتاده.  این افکار در ضمیر ناخود آگاه انسان پرورش یافته و گاهی زمینه ی ترس و نگرانی را در آینده ی او پایه گذاری می کند.
بطور مثال پسری که در یک روز بارانی پایش لیز می خورد  و بر زمین می افتد با این خاطره وحشتناک زندگی می کند که شاید در آینده این عمل تکرار شود  و یا خبر سقوط هواپیما می تواند در آینده برای بعضی از افراد که می خواهند با هواپیما مسافرت کنند با ترس و اضطراب توأم شود.  این افکار در ضمیر ناخود آگاه ما وارد می شوند و چون ما هم بر روی ضمیر ناخود آگاه کنترلی نداریم می توانند آسیب های جبران ناپذیری به سیستم فکری و سلامتی جسمانی ما وارد آورند.  اتفاق افتاده که فردی ساعت ها فکرش مشغول است ولی این افکار، سمت و سو و جهتی ندارند.  مسائل مختلف از مغز انسان می گذرد بدون اینکه بداند درباره ی چه فکر کرده است چرا که کنترلی بر روی این افکار یا خیال پردازی ها نداشته است.  اما ما بر روی ضمیر خودآگاه خود کنترل داریم و افکاری که از این منبع  سر چشمه می گیرند حساب شده و دارای انظباط خاص خود هستند.  پس چه بهتر اگر مواردی از گذشته را که در برگیرنده ی تجارب آموزنده هستند بتوانیم وارد ضمیر خود آگاه خود کرده و از آنها همچون چراغی برای روشن ساختن زندگی خود مورد استفاده قرار دهیم.
وقتی فکر انسان بین گذشته و آینده در حال نوسان است، گاهی از گذشته احساس ندامت می کند و از آینده خود نگران و بیمناک است و این پدیده انرژی بسیاری را از انسان گرفته و او را خسته و تا به سر حد افسردگی می رساند.  اما اگر فکر در زمان حال متمرکز باشد، مصرف این انرژی به  حداقل خود رسیده و آن را در کارهای متمرکز دیگری می توان بکار برد.
حسرت خوردن از گذشته و نگرانی از آینده به کسی کمکی نکرده است.  افرادی به بهروزی و بهزیستی رسیده اند که دانسته اند چگونه از زمان حال خود حداکثر استفاده را بکنند.  زمانیکه شبها به بستر خود می روید گذشته را به کنار گذاشته و نگران این نباشید که فردا صبح خورشید پُشت ابرها و یا بیرون از آنها سر در می آورد.
حال خواب و بیداری ما مانند زندگی و مرگ است.  هر شب با آرامش کامل باید به خواب فرو رفت و فردای آن روز همچون یک نوزاد جدید زندگی نوینی را آغاز کنیم.
بعضی افراد که برای مشاورت با من تماس می گیرند، علت وضعیت نابسامان خود را  مربوط به  نا بهنجار گذشته می دانند.  آنها دنبال بهانه ای هستند که شانه از مسئولیت خالی کرده و به این زندگی ناخواسته ادامه دهند.
تاریخ نشان می دهد که افراد موفق و سرشناس اغلب کسانی هستند که از وضعیت های سخت و دشوار خیرش کرده و خود را به افرادی لایق، موفق و خلاق تبدیل کرده اند.
اکثر ما چنان غرق در گذشته شده ایم که فرصتی را برای زمان حال نمی یابیم.
امروز را باید طوری زندگی کرد که گوئی فردائی وجود ندارد.  گذشته رفت و تمام شده است  و نمی توانیم آن را بر گردانیم.  از اشتباهات گذشته باید آموخت و به زندگی خود ادامه داد.  به خاطر اشتباهات گذشته نباید خود را سرزنش کرد.  ما انسانیم و انسان هم جایزالخطاست.  نگران آینده هم نباشید.  به زمان حال روی آورید و طوری از آن استفاده کنید که وقتی تبدیل به گذشته شد دیگر حسرت آن را نخورید که شاید می توانستید بهتر عمل کنید.