نبرد جمهوریخواهان با اوباما

در یک مراسم ویژه در کاخ سفید پرزیدنت اوباما پس از 14 ماه تلاش بالاخره موفق شد لایحه ی رفرم بیمه را امضاء کرده و آنرا به قانون تبدیل کند.  در این مراسم تاریخی، رئیس  مجلس نمایندگان، خانم نانسی پلوسی، سناتور هری رید رئیس  مجلس سنا، نیکی کندی همسر سناتور فقید ادوارد کندی و بسیاری از نمایندگان دمکرات کنگره آمریکا حضور داشتند.  اوباما پس از امضای این لایحه ی جنجال برانگیز گفت:
«این لحظه ثابت می کند که حتا در یک سیستم  سیاسی دو قطبی هنوز می توان تغییرات اساسی برای کمک به مردم بوجود آورد.  امروز پس از نزدیک به یک قرن تلاش و اینک پس از یکسال بحث، پس از شمردن آراء، رفرم بیمه بهداشتی در آمریکا تبدیل بیک قانون می شود.»  اوباما همچنین گفت: «در این هفته که بهار آغاز می شود کنگره یک لایحه ی تاریخی را به تصویب رساند، این خود نشانه ی فصل جدیدی در آمریکاست.»
لایحه رفرم بیمه هدف و برنامه بسیاری از رؤسای جمهور آمریکا بوده است.  آخرین آنها بین کلینتون بود که تلاش خود و همسرش در این زمینه با شکست کامل مواجه شد.  اوباما از ابتدای ورودش به کاخ سفید این وظیفه ی بسیار سنگین را بعهده گرفت.  مخالفان که از پول و قدرت بسیاری برخوردارند، از جمله شرکت های عظیم بیمه، جمهوریخواهان و عوامل دست راستی کوشیدند به عناوین گوناگون این لایحه را از بین ببرند و در ذهن مردم امریکا شک و تردید بوجود آورند و تا حد زیادی هم موفق شدند.  در این اواخر، آمارها نشان می داد که تبلیغات نادرست در مردم تأثیر گذاشته و نگرانند که دسترسی به پزشک و بیمه نخواهند داشت.
در حقیقت لایحه ای که تبدیل به قانون رفرم بیمه شد با آنچه که مورد نظر اوباما و سایر دموکرات های ترقیخواه بود فرق داشت.  هدف اصلی این بود که همه ی مردم صرفنظر از سطح درآمد، سن و شرایط دیگر بتوانند بیمه بهداشتی داشته باشند.
امید بر اینست که در آینده به تدریج برنامه های مهمتر در زمینه بیمه همگانی به انجام رسد.  ولی قانون جدید دارای مفاد مهم و مثبتی است.  از جمله اینکه در عرض 90 روزپس از تصویب این قانون، کسانیکه به دلیل سابقه ی یکنوع بیماری به آنها بیمه تعلق نمی گرفت، می توانند از بیمه ای که بعنوان موارد اورژانس در نظر گرفته شده است استفاده کنند.
ماده ی دیگر این قانون مانع از این می شود که شرکت های بیمه بتوانند بیمه کسانی را که بیمار شده اند، لغو کنند.  این ماده از شش ماه دیگر قابل اجراست.  این بخش شامل کودکانی هم می شود که به دلیل داشتن بیماریهایی در گذشته از گرفتن بیمه محروم بوده اند.
یک ماده مهم دیگر قانون جدید به جوانان، تا سن 27 سالگی اجازه می دهد که از بیمه های پدر و مادرهای خود استفاده کنند.
بخش دیگری که یک تغییر مهم در شرکت های بیمه بوجود می آورد، از سال 2011 قابل اجراست و بر اساس آن افراد بیمه کننده و شرکت های بیمه کوچک موظف خواهند بود که دست کم 80 در صد از پولی را که از بیمه شوندگان دریافت می کنند برای مصارف پزشکی خرج کنند.  شرکت های بیمه بزرگ باید دست کم 85 در صد از درآمد را صرف خدمات پزشکی نمایند.
ماده ای که مخالفت و سر و صدای زیادی بوجود آورده است مربوط به این می شود که در سال 2014 بیشتر کارفرمایان باید برای کارمندان خود بیمه فراهم کنند و در غیر اینصورت جریمه خواهند شد.
قانون جدید تغییراتی در بیمه سالمندان بوجود می آورد که از جمله خرید دارو را برای آنها ساده تر می کند.  هدف دیگر اینست که تا سال 2019 بیمه بهداشتی شامل 32 میلیون افراد بدون بیمه خواهد شد.
پس از یکسال بحث و مجادله، در پایان تنها دموکرات ها به این لایحه رأی دادند و رأی نهائی 219 دموکرات موافق و 212 جمهوریخواه مخالف بود.  مخارج این رفرم 900 بیلیون دلار در طول 10 سال آینده تخمین زده شده است.

مخالفت جمهوریخواهان
حتا پیش از امضاء این لایحه، نمایندگان جمهوریخواه اعلام کردند که مخالفت با هر نوع قانون رفرم بیمه را  ادامه خواهند داد.  لحظاتی پس از امضاء لایحه توسط پرزیدنت اوباما ،دادستان های 12 ایالت به رهبری دادستان کل فلوریدا دادخواستی را به دادگاه های ایالت خود ارائه دادند.  بر اساس این دادخواست قانون رفرم بیمه بویژه بخشی که افراد را مجبور به خرید بیمه بهداشتی می کند مورد چالش قرار گرفته است.  در این دادخواست ادعا می شود که اجبار افراد به خرید بیمه بر خلاف قانون اساسی آمریکا بوده و اصل استقلال ایالات را نقض میکند.
در مورد قانونی بودن این دادخواست نظریات متفاوتی وجود دارد.  این بخش از قانون رفرم بیمه از سال 2014 قرار است انجام شود.  بطور معمول دادگاهها به درخواست هایی که مربوط به زمان حال و یا گذشته است رسیدگی می کنند.  به این معنی که باید زیانی وارد شده باشد که بتوان در مورد آن اقامه دعوا کرد.  در عین حال برخی از کارشناسان حقوقی معتقدند این دادخواست می تواند شانسی برای تجدید نظر در قانون رفرم بیمه داشته باشد، زیرا هرگز در این کشور افراد مجبور نبوده اند که با یک بیرنس و یا شرکت خصوصی وارد معامله شوند.  حتا کسانی که خانه و یا اتومیبل می خرند باید بیمه داشته باشند ولی اختیار دارند بیمه نخرند.  کارشناسان دیگری بر این عقیده اند که این دادخواست شانس زیادی ندارد.  یک کارشناس امور قانون اساسی از دانشگاه هاروارد معتقد است که قانون اساسی آمریکا به کنگره قدرت وسیعی می دهد که مالیات برای شهروندان وضع کند و این ماده از قانون رفرم بیمه می تواند مانند مالیاتی باشد که به رفاه عمومی کمک می کند.
نا گفته نماند یکی از بزرگترین مخارج پزشکی در آمریکا مربوط به کسانی است که هیچ نوع بیمه بهداشتی ندارند و زمانی که سخت بیمار می شوند به اورژانس مراجعه می کنند.
قانون جدید می کوشد به عناوین گوناگون مردم دارای بیمه بهداشتی شوند تا مخارج سرسام آور پزشکی متعادل تر شود.

سارا پیلن و دعوت به خشونت
بلافاصله پس از تصویب لایحه ی رفرم بیمه پیامی از طرف سارا پیلن فرماندار پیشین آلاسکا فرستاده شد که ضمن آن از مردم خواست علیه نمایندگانی که به این لایحه رأی مثبت داده اند وارد نبرد شوند.  این پیام همراه با نقشه ای از آمریکا بود که ایالات این نمایندگانی را که در تصویب لایحه مؤثر بودند با علامت هدف گیری گلوله مشخص کرده بود.  در این پیام ،سارا پیلن از جمهوریخواهان و کنسرواتیوها دعوت کرده بود که وارد نبرد شده و صریحاً گفت: «اسلحه ها را دوباره پر کنید».
همزمان با این پیام ها و بلافاصله پس از تصویب لایجه در مجلس، دفاتر برخی از نمایندگان دموکرات مورد حمله قرار گرفت و شیشه پنجره های آنها توسط پرتاب آجر شکست.  همراه با این آجرها پیام های ضد اوباما و خشونت آمیز دیده می شد.  یکی از شعارها این بود که: «درخت آزادی را باید با خون آبیاری کنیم».  شعار دیگری گفته است «ما پنجره هایشان را می شکنیم، پیش از اینکه از تفنگ استفاده کنیم».
اداره ی اف بی آی مشغول رسیدگی به این حملات است. یکی از افرادی که اعتراف به این حملات کرده است متعلق به یک گروه ملیشیا می باشد.  ملیشیا در آمریکا سابقه ی طولانی دارد و حتا به زمان تأسیس این کشور باز می گردد.  کسانیکه خود را عضو ملیشیا می دانند علیه دولت فدرال و قدرت یافتن دولت و دخالت آن در امور زندگی مردم هستند.  ملیشیا هادر عین حال مسلح بوده و عقاید افراطی و دست راستی داشته، نژاد پرست، مخالف سقط جنین و علیه هم جنس گرایان هستند.  تئوریهای گوناگون توطئه در میان این گروه بسیار است.  یکی از تئوریها  از زمان انتخاب اوباما رواج یافت این بود که اوباما هلیکوپتر های سیاه جنگی را به محله ها و خانه های مردم می فرستد که اسلحه هایشان را از آنها بگیرد.
ملیشیا ضد کمونیست و ضد سوسیالیست است. به اینگونه شعار هایی مانند «اوباما کمونیست» «اوباما سوسیالیست» «اوباما هیتلر» متعلق به ملیشیا و دست راستی هایی است که در پی شکست و نابودی اوباما هستند.
براساس آخرین آماری که از جمهوریخواهان گرفته شده است، 67 در صد اوباما را سوسیالیست می دانند.  57 درصد او را مسلمان دانسته و 38 درصد معتقدند اوباما همان کارهای هیتلر را انجام می دهد.   24 درصد او را دشمن و ضد مسیح می دانند.
بیاد داشته باشیم که تمیتی مک وی، جوانی که در ساختمان اداره ی دولتی اوکلاهاما را بمب گذاشت و سبب مرگ صدها زن و مرد و کودک شد خود را وابسته به یکی از این گروه های ملیشیا و ضد دولتی می دانست.
برخی از مفسرین سیاسی بر این عقیده اند که اینوع شعار ها و حملات باید جدی تلقی شود و به عنوان تروریسم داخلی به آن نگاه کرد.

«حزب  چای»
  همزمان با انتخاب براک اوباما، مؤسسات مالی بزرگ و کمپانی های عظیم بیمه اعلان ورشکستگی کردند.  نجات این مؤسسات که از آخرین ماههای دوران بوش آغاز شد پس از انتخاب اوباما ادامه یافت.  بیلیونها دلار از پول مالیات دهندگان در اختیار بانک ها و مؤسسات مالی وال استریت قرار گرفت.  در عین حال رکود اقتصادی موجب شد به تعداد بیکاران افزوده شود. در زمان استقلال آمریکا به عنوان اعتراض به دولت زورگوی وقت، مردم در بندر بُستن چای های انگلیسی ها را به دریا ریختند.
در اگوست 2009 گروه هایی از شهروندان آمریکایی که خود را «حزب چای»  نامیدند شروع به اعتراض کردند.  این اعتراضات که از چندی پیش علیه دولت فدرال و حیف و میل پول و سرمایه مردم عادی به نفع ثروتمندان و مؤسسات بزرگ مالی آغاز شده بود، با معرفی لایحه ی بیمه همگانی درکنگره در تابستان به اوج خود رسید.  کسانیکه در این جنبش شرکت کردند از نظر عقاید سیاسی یکدست نبودند، ولی اکنون  که بیش از یکسال از شروع این جنبش می گذرد، «دیک آرمی»  عضو پیشین مجلس نمایندگان و سارا پیلن  از رهبران عمده ی «حزب چای» به شمار می آیند.  آنچه که می تواند این جنبش را خطرناک کند تقویت ایده های توطئه، ازدیاد خشم و دعوت به خشونت است.
به نظر می رسد هدف اصلی رهبران این جنبش شکست اوباما و اثبات این نظریه است که اوباما یک سوسیالیست است که آمریکا را به سوی نابودی می کشاند. 
تمتی ایگان مفسر و روزنامه نگار در مقاله ای در نیویورک تایمز می نویسد:
«حزب جمهوریخواه بدترین و زیانبارترین بخش های «حزب چای» را که خشم آنهاست برداشته و تبدیل به هویت خود کرده است».  وی معتقد است که جمهوریخواهان با آتش بازی می کنند.  بر اساس آخرین آمار ،تنها  13 درصد از آمریکایی ها خود را عضو «حزب چای» می نامند.  ایگان اضافه می کند:
«آیا واقعاً جمهوریخواهان می خواهند به دفاع از شرکت های بیمه برخیزند.  آیا آنها می خواهند جوانانی را که با این قانون جدید اجازه دارند از بیمه پدر و مادرها استفاده نمایند بدون بیمه بهداشتی رها کنند؟  آیا جمهوریخواهان می خواهند از کم شدن مالیات بخش خصوصی در ازای دادن بیمه به کارمندان جلوگیری کنند؟»  وی اضافه می کند «از یونان قدیم گفتار جالبی باقی مانده است: مردم بسیاری از تاریکی می ترسند ولی تراژدی واقعی برای آنهایی است که از روشنائی می ترسند».

«حزب قهوه»
در مقابل خشم و اعتراض کسانیکه خود ا مدافع مردم و مخالف دولت دانسته و نام‌«حزب چای» را انتخاب کردند، به تازگی جنبش جدیدی پا گرفته است  که خود را «حزب قهوه» می نامد.  این گروه وظیفه و رسالت خود را به این گونه بیان می کند: «ما تشخیص می دهیم که دولت فدرال دشمن مردم نیست، ولی برای بیان خواست دسته جمعی، ما باید در پروسه دمکراتیک شرکت کنیم تا بتوانیم با چالش هایی که در مقابل آمریکایی هاست روبرو شویم.  به عنوان رأی دهندگان و داوطلبان یک جنبش مردمی، ما رهبرانی را که برای راه حل های مثبت کار می کنند پشتیبانی می کنیم و آنها را که مانع می شوند مسئول می شماریم».
غالب اعضای این حزب جدیدالتأسیس جوانان و افراد آزادیخواه هستند که در سراسر آمریکا در قهوه خانه ها دور هم جمع شده جلسات سخنرانی، شعر خوانی و بحث و گفتگو تشکیل می دهند.  اعضای این گروه معتقدند که نقش دولت فدرال در زندگی مردم باید محدود باشد.  تفاوت این گروه با «حزب چای» در نحوه ی کار و تاکتیک و ایدئولوژی آنهاست.
تصویب قانون رفرم بیمه بهداشتی یک موفقیت بسیار بزرگ برای پرزیدنت اوباما و دموکرات هاست.  ولی جّو سیاسی و اجتماعی، نا آرام و تا حدی بحرانی است.  نفاق و دو دستگی بین دو حزب، خشم و نفرت مردم به دلیل رکود اقتصادی و احساس نا امنی در زندگی شخصی شان یک خطر جدی در این جامعه است.  واقعیت اینست که بیکاری علیرغم تلاش های دولت هنوز بطور متوسط در حدود 10 درصد است.  بسیاری خانه هاشان را از دست داده اند و بسیاری دیگر در مرحله ای هستند که می توانند بی خانه و بیکار شوند.  کسر بودجه ی آمریکا و قروض هنگفت دولت یک واقعیت است.  در این شرایط بخشی از حزب جمهوریخواه و نئوکنسرواتیوها بار دیگر برای به دست آوردن قدرت با تبلیغات شبانه روزی به اغتشاش ذهنی، فکری و خشم مردم می افزایند.  انتخاب یک رئیس جمهور سیاهپوست برای عناصر نژاد پرست یک شکست محسوب می شود.  اینها افراد و گروه هایی هستند که از فشاری که بر طبقه ی متوسط وارد آمده سوءاستفاده کرده و اوباما را مقصر می دانند.  سال 2010 بدون شک آینده ریاست جمهوری اوباما و سرنوشت بسیاری از اعضاء دموکرات کنگره را معین خواهد کرد.  انتخابات نوامبر امسال به قول سارا پیلن یک جبهه ی جنگ خواهد بود.  در این راستا ناآرامی و اغتشاش داخلی برای آمریکا به عنوان یک قدرت بزرگ جهانی می تواند زیان های جبران ناپذیری داشته باشد.  این یک زمان تعیین کننده برای دموکراسی و نیروهای دموکراتیک در این جامعه نیز می باشد.