زن پس از رسیدن به آزادی

سال 1920، سرآغاز دوران نوین زندگی و پایان کوشش های هفتاد و پنج ساله ی زنانی مانند «سوزان آنتونی» برای رسیدن به آزادی و حق رأی دادن در امریکا بود.  خانه نشینی، بی حرمتی به زنان، ترس از رأی سیاستمداران و مبارزه با سنت و آئین کهن، به پایان رسید.  در همه ی استان های کشور، صدای آزادی به پا خواست، زیرا با کوشش زنان مبارز، لایحه ی حق رأی دادن به زنان در 18 ماه آگوست سال 1920 به پارلمان رفت.  در این راستا دو پدیده ی مهم بیاری زنان آمد.
یکم - پدآوند فرمانداران دمکرات از زنها و دوم: کوشش جوانترین نماینده ی پارلمان که از سوی مادرش راهنمایی و به فرمان مادر به سود زنان رأی داد. سرانجام در 26 آگوست سال 1920،تعداد 26 میلیون زن مبارز خواسته های خود را در نوزدهمین لایحه به امضای نمایندگان پارلمان رساندند و پیروز شدند.  چنین جنبش،  همفکری، همکاری در تاریخ زندگی زن در امریکا هرگز دیده نشده بود.  رهبران این رستاخیز، این پیروزی را نخستین گام برای برابری اجتماعی زن و  مرد در کشور دانستند.
زنان در 36 استان در انتخابات شهری، استانی و کشور شرکت کردند.  از آن پس زن در ادارات به حکم قانون بکار پرداخت و حق انسان بودن داشت.  انسانی که در سیاست کشورش بتواند دخالت کند، انسانی که حق انتخابات و رأی دادن داشت، انسانی که در اجتماعی دمکرات توانست آزادانه بلند شده، فریاد زند و فریادش بجایی برسد.  انسانی که رأی او شمرده شده و در تعیین سرنوشت کشورش همانند مرد سهمی داشته باشد.
زن با به دست آوردن حق رأی، ابزار سیاسی مهمی بشمار رفت.  با کوشش خستگی ناپذیر برای رسیدن به دیگر آمال اجتماعی خود بکار پرداخت.  زنانی که به آموزش عالی آراسته بودند گام های تندتر برداشته رهبر و پیشرو انجمن ها و اتحایه های زنان شدند.  پس از گذشت زمانی کوتاه، نخستین جنگ جهانی آغاز شد و برگی نوین در دفتر زندگی زن باز کرد.  نیاز فراوان دولتها به نیروی انسانی، نوآوری ها و بکار افتادن ماشین های بزرگ صنعتی، دگرگونی اقتصاد کشاورزی به صنعتی، کم رنگ شدن اثر فرهنگ و  سنت، همه دست بهم داده، زن را بکار کردن در خارج از خانه فرا خواند و بار بیشتری بر پاسداری از خانه، همسر و فرزند بدوش او گذاشت.
در این برهه از زمان، زن با دشواری های پیچیده تری رو برو شد.  نیاز او بکاردانی و زبر دستی، به آموختن و یادگیری، دگرگون کردن منش و باورهای کهن خود، مبارزه با پدر و شوهر برای پذیرش شخصیت نوین و پروانه ی کارکردن او در کارخانه ها و ادارات، سنگهای سنگینی بود که بایستی از گذرگاه زندگیش برداشته می شد.
از آن پس، زن، برابر با مرد به کارهای اجتماعی پرداخت.  کار برد ماشین های بزرگ صنعتی و تکنیک های گوناگون را با شتاب آموخت.  زنانی که به آموزش عالی آراستگی داشتند، در ادارات، بیمارستانها و سازمانهای دولتی بکار گرفته شدند.  در سال 1920، کارمندان زن 6/33 در صد کل کارمندان را تشکیل می دادند. (1)  با اینهمه کارمزد برابر با مرد را دریافت نمی کرند.  از زنان سیاهپوست و مهاجر بیشتر از دیگران بهره گیری ناروا می شد.  زن با اینکه به آزادی قانونی رسیده بود، هنوز نمی توانست خود را در اجتماع برابر با مرد بداند. این دشواری ها و پیچیده گی های اجتماعی زن را گرفتار نوعی شک و تردید شخصیتی، بی اعتمادی و دگرگونی روانی کرد.  زحمت می کشید و در خانه و خارج از خانه کار می کرد، ولی نوع کار او کار زنانه بود.
 گرچه از کار در کشتزار ها و کشاورزی به کارهای صنعتی فراخواند شده بود، ولی او را برابر با مرد پذیرا نبودند.  کار مزد برابر با مرد را برای کاری که همانند او انجام می داد دریافت نمی کرد و مزایایی مانند مرد نداشت.
با به پایان رسیدن جنگ و بازگشت سربازان، نابسامانی بیشتری در اجتماع و بویژه برای زنان بوجود آمد. زنها در کارخانه ها و ادارات دولتی جای مردها را گرفته بودند و چه بسا ماهرانه تر کارها را انجام می دادند.  بنا براین کار فرمایان نه می توانستند زنها را از کار بر کنار کنند و نه مرد های بازگشته از جنگ را در انتظار فرصت ها نگهدارند.  بهر روی کارفرمایان با نیاز به زنان جای آنها را در کارخانه ها باز کردند.  آنچه که بیاری زنان آمد پشتیبانی پرزیدنت «ویلیام هاوارد تفت» از زنان بود. او در یکی از سخنرانی های خود گفت:  من آینده زنان را بسیار روشن پیش بینی می کنم و آنها را فراوان ارج می نهم». (2)
این گفته زنان را از شک و تردید بیرون آورد و بخود امیدوار کرد.  در 1920 تعداد 3/8 میلیون دختر پس از 15 سالگی وارد بازار کار شدند.  این افزایش در اثر نیاز به نیروی انسانی برای کار در کارخانه ها و ادارات بود.  از هر 15 زن، سه نفر در کارخانه بکار مشغول شد.(3)  هنگامی که زنان برای بهتر شدن شرایط محیط کار و موقعیت اجتماعی خود در تلاش بودند، نیاز به کارمند زن در ادارات بیشتر شد.  در سال 1920، 53 درصد زنان بکارهای اداری می پرداختند.  بانک ها، شرکت های مسافرتی همه نیاز به کمک زن داشتند.  باروی کار آمدن ماشین تحریر و تلفن این نیاز بیشتر شد زیرا زنها در کاربرد این نوآوری ها، شکیبا، منظم و دقیقتر از مردان بودند.
با این ویژگی ها، نیاز به همکاری زن از چند سو افزوده شد، نیاز به زن، برای پیشرفت در اقتصاد صنعتی، نیاز به زن، در خانواده برای خانه داری و تربیت فرزندان و نیاز به زن برای فداکاری و از خود گذشتگی که بخشی از منش او است.
هنگامی که روشن شد که جامعه تا چه اندازه به همکاری و همیاری زن نیازمند است، جای او را بایستی مشخص می کرد.  در آخر دهه ی 1930، در صد کار گر زن به 11 درصد از زنان بومی و سفید پوست، 2/10 در صد از زنان مهاجر و 5/37 در صد زنان سیاهپوست رسید که بیشتر آنها با مزد بسیار اندگ در محیط ناسالم به کار نا خواسته و ناخوش آیند مشغول بودند.  شگفتا که درآمد و کارمزد آنها یا به کمبود درآمد خانواده کمک می کرد و یا سطح زندگی خانواده را از زیر فقر به بالا می رساند.  پاداش این همکاری از دست دادن فرصت های اجتماعی زنها مانند پی گیری آموزش عالی، خستگی و بیماری های گوناگون، کاسته شدن عشق و روابط زناشوئی، کمبود دیدارهای دوستانه و تفریحات شخصی او بود.  در این بازی اجتماعی و خانوادگی، بهترین برنده فرزندان بودند که با درآمد مادر توانستند از آموزش های عالی بر خوردار گردند. 
آماری که از 728 مادر کارمند در سال 1930 در فیلادلفیا گرفته شده نشان می دهد که 29 در صد از زنان بخاطر کمبود درآمد خانواده، 22 درصد بیوه و بدون سرپرست، 14 درصد بخاطر همسران بیمار، 23 درصد برای حمایت نشدن مالی از سوی همسر بکار می پرداختند.  تنها 11 درصد از زنان کارمند بدلخواه و بدون هیچ گونه نیازی کار می کردند.(4)
این دگرگونی اجتماعی، پیشرفت بیشتری در شرایط محیط کار و بالا رفتن مزد زنان بوجود آورد.
زنان با داشتن حق مرخصی با استفاده از حقوق، با کارمز دبهتر، و دیگر امتیازات بکار گرفته شدند.  هم چنین، کارفرمایان به کوشش و کار زنان ارج بیشتری نهادند.
بویژه زنانیکه با داشتن همسر و فرزند دو گونه کار می کردند چه خرسند و چه ناخرسند بایستی در کارخانه و خانه وظایف کارمندی و مادری و همسری انجام می دادند.  بر این پایه بخاطر مسئولیت های خانوادگی و اجتماعی، بخاطر گذشت و فداکاری، بخاطر شریک بودن در پیشرفت های اقتصادی خانه و اجتماع آنها را بهترین و والاترین کارمندان خواندند. (5)

1-Brown Dorothty, American Women in The 1920s Setting a Course, G.K. Hall & Co. 1987, p.77
2- ibid, p. 78
3- ibid p. 80
4- idib p. 90
5- Winslow Mary, Married Women in Insustry.